AMA ALLAH’IN YARATTIĞI İNSANIN SELASI OKUNMAZ

Bu ne yaman çelişki!
Adana’da bir imamın, Almanya’da vefat eden bir kadının Alevi olduğu gerekçesiyle selasını okumaması üzerinden koparılan tartışma, bu ülkenin yüzleşmekten kaçtığı bir gerçeği yeniden önümüze koydu.
Ben açık ve net söylüyorum:
Alevinin selasını okumayan imamın hiç suçu yoktur.
Hatta onu bu tutarlılığı nedeniyle canı gönülden kutluyorum.
Çünkü Diyanet bünyesinde, kargadan başka kuş tanımayan, kendi dar mezhep anlayışını “din” sanan, ilimle, bilimle, felsefeyle bağı kopmuş çok sayıda din görevlisi olduğu artık sır değil. Bu olay ne ilktir ne de son olacaktır. Tarih boyunca Aleviler bu zihniyetin zulmünden çok çekmiştir.
Asıl sorun imamda değil, bu düzeni normalleştiren sistemdedir.
Tam da bu yüzden Alevilerin ibadet yeri olan cemevleri resmî statüye kavuşturulmalıdır.
Bu bir tercih değil, zorunluluktur.
Mevcut iktidar, Türkiye’de bu çağ dışı anlayışa gerçekten son vermek istiyorsa; kavga yerine barışı, nefret yerine sevgiyi büyütmek ve ülkeye gerçek anlamda huzur getirmek istiyorsa, derhâl Alevilerin yurttaşlık haklarını tanımalı ve Sünni ile Alevi toplumlarını adalet temelinde barıştırmalıdır.
Aksi hâlde bu Alevi–Sünni gerilimi, bu mezhep çatışması mahşere kadar sürer.
Artık iktidarların arka bahçesi hâline gelmiş olan Diyanet imparatorluğu, insanları inançlarına göre ayırmaktan vazgeçmelidir. Alevileri asimilasyona tabi tutma politikalarına derhâl son verilmelidir.
Buradan haykırıyorum: Hiçbir Alevi, Hakk’a yürüyen canını cemevi varken camiye götürmemelidir.
Bugün Alevilerin bir kısmı ateist olmuşsa, bilin ki bu; inançsızlık hevesinden değil, kendini “din adamı” sanan ama aslında cahil, kindar ve sevgisiz olan bu sözde hocalar yüzündendir. İlimden, bilimden uzak; Arap kültürünü din sanan bu yobaz anlayış, Alevileri dinden, imandan, Müslümanlıktan uzaklaştıran asıl etkendir.
Bir yandan camileri “Yaradan’ın evi” diye ilan edersin,
öte yandan Yaradan’ın yarattığı insanın selasını okumazsın.
Bu nasıl bir çelişkidir?
İşte buradan soruyor, avazım çıktığı kadar haykırıyorum:
Senin gibi cahil birinin Alevinin selasını okuması ne kazandırır, okumaması neyi eksiltir?

Aleviler yüzyıllardır yakıldılar, öldürüldüler, işkence tezgâhlarından geçirildiler. Ama ser verdiler, sır vermediler.
“Vardan var olma” felsefesini savundular.
“Enel Hak” dediler.
İnsan aklını referans aldılar; ilmi ve bilimi rehber edindiler.
Bu yol; Sokrates’ten Platon’a, İskenderiye Kütüphanesi’nin ışığından Horasan erenlerine uzanan bir aydınlanma yoludur.
Hacı Bektaş Veli’yle, Yunus Emre’yle, Mevlânâ’yla, Hallâc-ı Mansur’la, Nesimi’yle yanmış bir çerağın ışığıdır Alevilik.
Ne Selçuklu zulmü,
ne Osmanlı kıyımı,
ne de sözde Cumhuriyetçi görünümlü yobaz hocalar
Alevilerin aydınlanmasını, medeniyetini ve insan-ı kâmil olma yürüyüşünü durduramazlar.
Tarih boyunca resmî kayıtlara geçmiş 80 katliam, 400 yüz binden fazla can kaybı bile bu aydınlık yolu durduramamışken; üç beş yobazın, Alevileri susturması mümkün değildir. Bu zihniyetin tek başardığı şey, Müslümanım diyen Alevileri dinden daha da uzaklaştırmak olmuştur.
Bugün “Ben Aleviyim ama Müslüman değilim” diyen Aleviler varsa, inanın ki bunun başlıca nedeni; kendini ilim deryası sanan, okuduğu Arapçanın anlamını dahi bilmeyen, cehaletle konuşan bu sözde hocalardır. Bu anlayış böyle devam ederse, yarın “Ben Müslümanım” diyen Alevileri görmekte zorlanacaksınız
Son sözüm şudur:
Sorun sela değil, sorun inkârdır.
Sorun imam değil, sistemin kargadan başka kuş tanımayan zihniyetidir.
Sorun hak ve hukuku tanımamaktır.
Sorun, vatandaşın vergileriyle beslenen Diyanet’in Sünni inanç dışında kimseyi görmemesidir.
Asıl sorun ise Alevileri tanımamak, yok saymak ve eşit yurttaş kabul etmemektir.
Aşk ile canlar.

Kaynak: Camiler Allah’ın evi diye açılır